O Sabah pazar olmasina ragmen erkenden kalkmisti oysa her pazar saat
10.00 kadar uyur pijamalarini cikarmadan elini yuzunu yikar annesinin
hazirladigi kahvaltisini yapar tv nin kumandasini alir butun gun tv
karsisinda oturur durur du. Ne olmustuda erkenden kalkmis ustunu giymis
ti ne kendisi ne annesi buna bir anlam veremedi.
cuzdanini kontrol etti aynanin karsisin da kravatini duzelti annesinin
ellini öptü evden cikti hizli adimlarla otobus duragina yöneldi okadar
hizli yuruyorduki kendisi bile anlamiyordu bu telasinin nendenini.
Biraz bekledikten sonra otobus tam zamaninda geldi oysa mesai gunleri
hic de zamanin da gelmeyen hatta bazen yarim saati bulan gecikmeyle
gelen otobus bile tam zamanin da gelmisti.
Ahmet icin hic de alismadik birgun du bu gun hersey saat gibi duzenli
bir sekilde ilerliyor du saskin bir ifade ile mutrluk arasi bir
gulumseme vardi yuzun de otobusun camin dan disariyi seyrediyor du
birden oturdugu yerden kalkti otobus olmasina karsin ayakta yolculuk
etmek istemisti oysa hic yapmaz hatta inecegi duraga kadar uyur du.
eli otobusun duracak dugmesine gitti otobus durak ta durdu kapilar acil
di ahmet otobusten indi hic inmedigi bir durak ti saga sola bakti
karsiya gecti tekrar ayaklarinin onu hizli bir sekilde kendisine de
anlamsiz gelen ama karsi koyamadigi bir istikamete goturmesine engel
olamiyor hatta hosuna bile gitigini dusundugu bir sirada dukan
tabelalarindan birinde söyle bir yazi okudu "GIRMEDEN,GÖRMEDEN,GITME"
ilgisini cekti dukanin önünde durdu kapisini yokladi acikti iceri girdi
tezgahta hayellerindekin den dah guzel bir bayan kendisine;
-Günaydin nasil yardimci olabilirim die sordu.Ahmetin ogune kadar duyudugu en guzel ses tonuydu bu.
-............
cevap veremedi dukanin icinde bir iki tur atiktan sonra tezgahtar tekrar sordu
-Günaydin efendim nasil yardimci olabilirim
Amet kizin yüzüne bakti kelimelerinede hakim olamiyordu sanki kalbi agzinda atiyordu tezgahtara hic dusunmeden
-Benimle evlenirmisiniz dedi
kiz saskin di Ahmedin yuzune bakti biraz sessizlikten sonra
-bilmem ki diye bildi Ahmet sorusunu tekrarladi
-Benimle evlenirmisiniz
kiz bu hic beklemedigi soruya bilincsiz ce
-evet dedi
adresler alinip verildi
sonrasin da kiz istendi söz kesildi Ahmet le mustakbel esi Selin bir ara
mutfakta yanliz kaldi Selin Ahmete ilk karsilastiklari pazari anlatti
Ahmetin agzi acik kalmisti kendi yasadiklarinin aynisini Selin de
yasamisti bilincsiz bir sekil de hemde...
AHMET VE SELIN EVLEDILER SIMDI EVLILIKLERININ 30.YILINI KUTLUYORLAR VE
ILK TANISTIKLARI GUNDEN BU YANA HIC BIR PAZAR GEC KALKMIYORLAR.
bu hikayeden de anlasilacagi uzere bazen kendimizi kistlamadan öylece
hayatin icine birakmali ve kaderimizin bize neler yasatacagini
görmeliyiz hesapsizca